Το 1/3 του χρόνου του ΙΧ κάνει ο ποδηλάτης στο κέντρο της πόλης!

Με αφορμή την εβδομάδα κινητικότητας οι Οικολόγοι Πράσινοι Θεσσαλονίκης διοργανώσαμε την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου: «Κόντρες» στο κέντρο της Πόλης - Ποδήλατο vs Αυτοκίνητο vs Mέσα Μαζικής Μετακίνησης

Οι διαγωνιζόμενοι ξεκίνησαν στις 9.10 το πρωί με αφετηρία τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Θεσσαλονίκης και με στόχο να φτάσουν στην κεντρική πύλη της ΔΕΘ στην Οδό Εγνατίας. Σε μία απόσταση 2,5 χλμ ο ποδηλάτης έφτασε σε 7' 19'' ενώ ο πεζός που μετακινήθηκε με την αστική συγκοινωνία χρειάστηκε 12' 46''. Ο χρόνος του ΙΧ (συμπεριλαμβανομένου και του χρόνου για στάθμευση) ήταν 20' 32''. Η μετακίνηση με το ΙΧ στοίχισε 4,5 ευρώ, με δεδομένο ότι το κόστος στάθμευσης υπολογίστηκε μόνο για μία ώρα, την ώρα που ο πεζός ξόδεψε 50 λεπτά και φυσικά ο ποδηλάτης μετακινήθηκε δωρεάν. Ο χρόνος στάθμευσης για το ΙΧ ήταν 11΄13'', την ώρα που πεζός και ποδηλάτης είχαν μηδενικό χρόνο στάθμευσης. Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι ενώ πεζός και ποδηλάτης διέσχισαν απόσταση 2,5 χλμ, ο οδηγός του αυτοκινήτου αναγκάστηκε να κάνει συνολικά 3,5 χλμ. Στα συνολικά οφέλη που αναδεικνύονται, πέρα από το κόστος, είναι η μικρή κατάληψη χώρου και η μηδενική ρύπανση από τον πεζό και τον ποδηλάτη, σε αντίθεση με το ΙΧ. Σημαντικά ταχύτερος θα ήταν ο ρυθμός της αστικής συγκοινωνίας αν υπήρχε λεωφορειόδορμος στην Εγνατία οδό, καθώς επίσης αξιοσημείωτη είναι και η έλλειψη σχεδιασμού στην συγκεκριμένη οδό για ποδηλατόδρομους.

Θα θέλαμε να σας πληροφορήσουμε ότι το πείραμα θα επαναληφθεί την Τετάρτη 30/09 με αφετηρία την οδό Μαρτίου και τερματισμό την οδό Αριστοτέλους και θα μπορεί να συμμετάσχει όλος ο κόσμος και με όποιο μέσον θέλει. Θα υπάρχουν έπαθλα (ποδήλατο, φανέλες των οικολόγων κ.α.) .

Οι εκκινήσεις θα γίνονται από τις 9.00 το πρωί έως τις 12.00 το μεσημέρι (έτσι θα έχουμε και με διαφορετικές ώρες αιχμής κάποια στοιχεία)

Σημαντική νίκη για τα δάση στο ευρωκοινοβούλιο

Η Ολομέλεια αντιστάθηκε στα συντηρητικά σχέδια!

Μεγάλη ανατροπή στο περιεχόμενο του ψηφίσματος για τις δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες πέτυχαν σήμερα οι Πράσινοι, σε συνεργασία με άλλες πολιτικές δυνάμεις και μέλη του Ευρωκοινοβουλίου.
Παρά την αντίθεση του ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (στο οποίο ανήκει η ΝΔ), αν δεν υλοποιηθούν τα προβλεπόμενα έργα αναδάσωσης- αποκατάστασης, θα πρέπει να επιστραφεί η ευρωπαϊκή οικονομική βοήθεια. Κι ακόμη, θα πρέπει να σταματήσει η πρακτική της νομιμοποίησης των αυθαίρετων κατασκευών σε δασικές εκτάσεις και να τιμωρούνται ποινικά οι εμπρηστές.
Ο Έλληνας ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος, βασικός εισηγητής του σχεδίου ψηφίσματος εκ μέρους των Πράσινων, δήλωσε σχετικά:
"Παρόλο που δεν συνυπογράψαμε το αρχικό κοινό σχέδιο ψηφίσματος της Δεξιάς, των Σοσιαλιστών, των Φιλελεύθερων και της Ακροδεξιάς, πετύχαμε λειτουργώντας ενωτικά να βελτιώσουμε σημαντικά το τελικό κείμενο στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου. Ελπίζουμε να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την ανάπτυξη μιας αειφόρας δασικής και οικιστικής πολιτικής από τη νέα κυβέρνηση μετά τις 4 Οκτωβρίου".

Πιο αναλυτικά:
Το τελικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για τις δασικές πυρκαγιές του καλοκαιριού στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες της Νότιας Ευρώπης υιοθετήθηκε από όλες τις πολιτικές ομάδες με ισχυρή πλειοψηφία (647 υπέρ, 22 κατά, 27 αποχές).
Η Ομάδα των Πράσινων-EFA ψήφισε υπέρ του τελικού κειμένου του ψηφίσματος, αν και δεν είχε συνυπογράψει το κοινό σχέδιο πρότασης καθώς θεωρούσε ότι ήταν πισωγύρισμα σε σύγκριση με το αντίστοιχο ψήφισμα του 2007, ιδίως σε ότι αφορά την καταδίκη της αλλαγής χρήσεων γης μετά από πυρκαγιές αλλά και την επιστροφή της ευρωπαϊκής οικονομικής βοήθειας εφόσον δεν υλοποιηθούν τα έργα αναδάσωσης- αποκατάστασης.
Η ψήφος στην Ολομέλεια είχε ως αποτέλεσμα την ενδυνάμωση του κειμένου του ψηφίσματος, σε σχέση με τη συμβιβαστική κοινή πρόταση που είχαν καταθέσει το Λαϊκό κόμμα, οι Σοσιαλιστές και οι Φιλελεύθεροι στα παρακάτω σημεία:
1. Απαίτηση για επιστροφή της Κοινοτικής οικονομικής βοήθειας στην περίπτωση που δεν υλοποιούνται τα προβλεπόμενα έργα αναδάσωσης- αποκατάστασης (ονομαστική ψηφοφορία 369 υπέρ- 320 κατά).
2. Κάλεσμα των Κρατών Μελών να ενδυναμώσουν και να εφαρμόσουν ποινικές διώξεις για εγκλήματα κατά του περιβάλλοντος, περιλαμβανομένων των εμπρησμών.
3. Αντικατάσταση του καλέσματος προς την Επιτροπή για αποκατάσταση του "παραγωγικού δυναμικού" μετά τις πυρκαγιές, με κάλεσμα για αποκατάσταση των "φυσικών οικοτόπων" στις πληγείσες περιοχές.
4. Καταδίκη της πρακτικής νομιμοποίησης αυθαίρετων κατασκευών σε δασικές εκτάσεις.

Στην ψηφοφορία της Ολομέλειας δεν έγινε δεκτή η πρόταση των Πράσινων να συμπεριληφθεί ιδιαίτερη μνεία στην αποτροπή της αλλαγής χρήσεων γης των πληγέντων οικοσυστημάτων από πυρκαγιές (310 ψήφοι υπέρ και 389 κατά, με το Λαϊκό κόμμα και τους Φιλελεύθερους να ψηφίζουν κατά), καθώς και της τροπολογίας που ζητούσε την άμεση κατάρτιση των δασολογίων και των δασικών χαρτών στις χώρες που δεν υπάρχουν (311 υπέρ και 371 κατά, πάλι με το Λαϊκό κόμμα και τους Φιλελεύθερους να καταψηφίζουν και αυτή τη τροπολογία).
α. Αναγνώριση της συμβολής της αναποτελεσματικής εφαρμογής νόμων που απαγορεύουν την παράνομη οικιστική ανάπτυξη και διασφαλίζουν την αναδάσωση- αποκατάσταση, στην εμφάνιση φαινομένων εμπρησμού και δασικών πυρκαγιών.
β. Αναγνώριση ότι οι περισσότερες δασικές πυρκαγιές είναι αποτέλεσμα εμπρησμών και έκνομων ενεργειών.
γ. Αναγνώριση της μη αποτελεσματικής εφαρμογής των προηγούμενων ψηφισμάτων του Ευρωκοινοβουλίου για την πρόληψη και αντιμετώπιση δασικών πυρκαγιών.
δ. Κάλεσμα για συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, συμπεριλαμβανομένων και υποχρεωτικών κοινών δράσεων και στρατηγικών για τη πρόληψη κινδύνων.
ε. Κάλεσμα να υλοποιηθούν οι προτάσεις της Έκθεσης Μπαρνιέ, καθώς και νομοθετικών ρυθμίσεων για την εγκαθίδρυση και ανάπτυξη της μόνιμης Ευρωπαϊκής Δύναμης Παρέμβασης.
Διαβάστε ολόκληρη (5 σελίδες) την Πρόταση Ψηφίσματος που είχε καταθέσει η Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο.
ΠΗΓΗ: www.ecogreens.gr

Κάτι κινείται επιτέλους!

Αντιγράφω από την εφημερίδα ΕΠΙΚΑΙΡΑ:

"Έκοψαν κυπαρίσσια που φυτεύτηκαν πριν από 30 χρόνια !!!!....

Με έντονη αγανάκτηση, κλιμάκιο του Δήμου Βέροιας με επικεφαλής τη Δήμαρχο, τον Αντιδήμαρχο Περιβάλλοντος κ. Μιχάλη Σουμελίδη, τον αρμόδιο Διευθυντή κ. Νικόλαο Παλουκίδη, τον υπεύθυνο του φυτώριου κ. Συμεών Καραγαβριηλίδη και τον επόπτη καθαριότητας κ. Χρήστο Καρσανίδη, διαπίστωσαν με επιτόπια επίσκεψη στο Λαζοχώρι χθες το πρωί, την εγκληματική ενέργεια της κοπής των κυπαρισσιών που φυτεύτηκαν στον περίβολο της εκκλησίας του χωριού πριν από 30 χρόνια !!!!.
Αμέσως μετά την επίσκεψη στο Λαζοχώρι, η Δήμαρχος κάλεσε στο γραφείο της τον Δασάρχη κ. Θωμά Ευαγγελόπουλο, του κατήγγειλε το γεγονός και στη συνέχεια συζήτησαν για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Διαπιστώθηκε ότι για την κοπή των δένδρων ΔΕΝ υπήρχε, όπως έπρεπε, άδεια της Πολεοδομίας, της ΕΠΑΕ και του Δασαρχείου, αλλά επρόκειτο για αυθαίρετη ενέργεια κατοίκων του χωριού.
Την διαδικασία της ένορκης κατάθεσης ανέλαβε το Δασαρχείο της Βέροιας, με το οποίο η Δημοτική Αρχή συνεργάζεται στενά για παρόμοιες υποθέσεις, ενώ η Δήμαρχος καταγγέλλοντας την πράξη δήλωσε ότι ο Δήμος επιφυλάσσεται για κάθε νόμιμο δικαίωμά του.
Για περισσότερα δες το post της 17.9.09.
Ελπίζω η υπόθεση να πάρει έναν δρόμο και να μη καλυφθεί...

Εκ-λογικές...

Είμαι ένας απογοητευμένος πρώην. Πρώην καπνιστής, πρώην κρεοφάγος, πρώην αλήτης. Είμαι ένας συμβιβασμένος χαμένος οικογενειάρχης που ακόμη ονειρεύεται μια επανάσταση, χωρίς εξουσίες και κουραφέξαλα. Που αγωνίζεται χωρίς να ξέρει γιατί, απλά έτσι, για να μη χάνεται η ελπίδα.
Είμαι ο τρελαμένος που ακόμη κάνει ποδήλατο και φοράει κράνος, που ακόμη μεγαλώνει παιδιά σε τέτοιο βάρβαρο περιβάλλον, που λυπάται για την απώλεια του διπλανού αλλά δεν μπορεί να πιστέψει σε καμιά θρησκεία, που ενώ είναι άθεος ξέρει ότι κάπου εκεί η νύχτα κρύβει ανάσες περίεργες, εσωτερικές. Είμαι εκείνος που ξέρει πως δεν υπάρχει φως αν δεν θέλεις να υπάρχει. Που ξέρει ότι οι εκλογές θα περάσουν, οι κυβερνήσεις θα εναλλάσσονται αλλά τα προβλήματα θα είναι ίδια. Όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια…Ακόμη μια φορά μπροστά σε μια κάλπη. Δύσκολο να καταλάβεις τι νιώθει ο καθένας πριν κλείσει τον φάκελο με ένα ψηφοδέλτιο. Συνήθεια; Αδιαφορία; Εμπιστοσύνη; Είναι δυνατόν οι κλασικοί εξηντάρηδες να έχουν κι άλλα να προσφέρουν στη χώρα; Έλεος…
Οι νέοι, ευτυχώς, έχουν γυρίσει σελίδα. Δεν έχουν καμία επαφή με αυτή την ξύλινη γλώσσα, την παλιά, των πολιτικών. Αδιαφορούν γιατί απλά δεν τους καταλαβαίνουν. Κανείς δεν φαίνεται να μιλάει στην καρδιά τους…
Είναι στο χέρι των πολιτών να στηρίξουν την αλλαγή στην πολιτική;
Οι εκλογές έχουν αποτέλεσμα; Αλλάζουν τίποτε στην καθημερινότητά μας; Μπορεί να αλλάξει αυτή η πολιτική πρακτική που τόσα χρόνια επαναλαμβάνεται; Τα ίδια λόγια, η ψηφοθηρία, οι ίδιες λέξεις από τα ίδια πρόσωπα;
Ποιοι υποψήφιοι μπορούν να πουν ότι έχουν καθαρή τη συνείδησή τους ότι αγωνίζονται για το δημόσιο συμφέρον, δηλαδή για να μπορούν τα παιδιά μας να έχουν μέλλον; Υπάρχει κανείς που θέλει πραγματικά να αλλάξει τα πράγματα, εκτός από το να πάρει μια καρέκλα και μια αμοιβή;
Ξέρω. Τα ισοπεδώνω όλα. Όλοι είναι ίδιοι, στο ίδιο τσουβάλι, έτσι απλά. Κι όμως μερικοί δεν είναι ίδιοι. Έχουν κάτι φρέσκο να πουν. Θέλουν να παλέψουν για ιδέες και λέξεις καινούργιες, λέξεις όπως καθαρή ατμόσφαιρα, ανθρώπινη πόλη, εργασία δημιουργική, όραμα, ελπίδα, αλληλεγγύη, δημοκρατία, αντίσταση, δικαιώματα, ισότητα. Λέξεις που λένε πολλοί σε όλα τα κόμματα αλλά λίγοι ξέρουν να εφαρμόζουν στην πράξη ή μάλλον ελάχιστοι ΘΕΛΟΥΝ να εφαρμόσουν.
Υπάρχει κάτι νέο σε αυτές τι πανομοιότυπες εκλογές. Και λέγεται Οικολόγοι Πράσινοι. Με την εμπειρία του ευρωπαϊκού πράσινου κινήματος, που χρόνια τώρα περνάει τροπολογίες για πράγματα καθημερινά που ο έλληνας αργεί πράγματι να καταλάβει και να συνειδητοποιήσει. Οι ευρωπαίοι πράσινοι δεν έχουν σχέση με την αριστερά ή τη δεξιά. Δεν είναι εκείνοι που θα ρίξουν το μολότοφ ούτε εκείνοι που θα αναλύσουν την έννοια του κομμουνισμού. Είναι οι καθημερινοί απλοί άνθρωποι που προσπαθούν να μην έχουν βολεμένους αρχηγούς και ηγέτες που τα ξέρουν όλα. Είναι πολίτες που ενεργά συμμετέχουν στον καθημερινό αγώνα για μια καλύτερη ζωή, για να μην χαθεί ένα δάσος, για να επιτραπεί το ποδήλατο στα τραίνα, για να έχουν δικαιώματα οι μετανάστες, για να μην πεθαίνουν από φόλα τα ζώα, για να μην επιτρέπεται η κακοποίηση ζώων στο τσίρκο, για να έχουν τα ΑΜΕΑ πρόσβαση σε πεζοδρόμια, για να μαθαίνουν τα παιδιά τι σημαίνει ανακύκλωση, για να μην εκτρέπονται ποτάμια χωρίς κανένα όφελος, για να μην μολύνονται θάλασσες, για τόσα άλλα που ορίζονται ως οικολογία. Και η πολιτική οικολογία, με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας, μπορεί να γίνει πράξη, δεν είναι κάτι ουτοπικό, εφαρμόζεται σε μεγάλο βαθμό σε Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Ο καθένας μπορεί να μιλάει για εθνικά θέματα, για διεκδικήσεις, για παραβιάσεις, για σύνορα. Με την ΕΛΠΙΔΑ τι γίνεται; Κανείς τόσα χρόνια δεν δίνει λύσεις, γιατί απλά δεν έχει ούτε όραμα ούτε προτάσεις με παγκόσμια προοπτική. Όλοι ξέρουν να ρίχνουν το φταίξιμο στους άλλους. Κανείς δεν έμαθε ποτέ να σέβεται τους Άλλους, τους διαφορετικούς, που το χρώμα τους έτυχε να διαφέρει, που οι πεποιθήσεις τους έτυχε να είναι κάπως αλλιώς. Όλοι μιλάνε για το αύριο, αλλά αν τους ζητήσεις να δουλέψουν εθελοντικά, χάνουν τα λόγια τους, την κάνουν. Σχεδόν όλοι ξεχνάνε γρήγορα το παρελθόν, το δικό τους και του κόμματος….
Σε αυτές τις εκλογές, όπως και στις προηγούμενες, θα παιχτεί το ίδιο παιχνίδι του σταυρού, του υποψήφιου που μοιράζει εδώ κι εκεί θέσεις και υποσχέσεις, που κλείνει συμφωνίες για μετά, αρκεί να έρθει ο σταυρός. Το ίδιο βαρετό παιχνίδι χωρίς καμία νέα πολιτική άποψη. Με αντίστοιχη σπατάλη, σε μια χώρα που κατρακυλάει όλο και πιο βαθιά σε δάνεια και χρέη. Σε αυτές τις εκλογές και πάλι θα σου χτυπήσουν την πόρτα να τους ψηφίσεις γιατί έκαναν αυτό ή εκείνο, πρότειναν, διαμαρτυρήθηκαν, υπέγραψαν, έδωσαν, πήραν.
Κι όμως σε αυτές τι εκλογές θα μπορούσε να υπάρχει κάτι άλλο, μια πολυκομματική κυβέρνηση, χωρίς διαχωρισμούς «αριστεράς» και «δεξιάς», που θα μάχεται για απλά πράγματα όπως να …σώσει τον πλανήτη (κλιματική αλλαγή, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, διατροφή, βιολογική γεωργία, μέσα μαζικής μεταφοράς ποδήλατο και πεζός, έλλειψη νερού, κ.ά) ή να βγάλει από το βάλτο τη χώρα (πράσινες θέσεις εργασίας για νέους, ουσιαστική παιδεία για όλους, αποκοπή δημόσιων υπηρεσιών από την κυβέρνηση, κ.ά.).
Δεν φαίνεται να γίνεται αυτό στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου. Δεν πειράζει. Είναι θέμα συνείδησης. Σιγά σιγά θα αλλάξει, που θα πάει; Ίσως τα εγγόνια μου να δουν μια αλλαγή στην πολιτική…

Ντροπή είναι η μοναδική λέξη…

Την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, την ημέρα που ξεκινούσε η νέα σχολική χρονιά, εκείνες τις πρωινές ώρες, στο Δημοτικό Διαμέρισμα Λαζοχωρίου, μπροστά από την εκκλησία του Αγ.Γεωργίου και δίπλα στο Ειδικό Σχολείο, κάποιος αποφάσισε να κόψει δεκατέσσερα κυπαρίσσια. Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες τα τέσσερα κατάφεραν με κάποιο τρόπο να ξεφύγουν και παρέμειναν όρθια...
Περιμένοντας να περάσουν μέρες για να φύγει η οργή, προσπάθησα να σκεφτώ κάποια απλά πράγματα για τους ανθρώπους που έκαναν κάτι τέτοιο:
1. Δύο από τα δέντρα, όπως φαίνεται από τον κομμένο κορμό ήταν πράγματι ξερά και έπρεπε να κοπούν. Τα υπόλοιπα ήταν υγιέστατα και όποιος ισχυριστεί το αντίθετο ψεύδεται ολοφάνερα.
2. Τα συγκεκριμένα δέντρα ήταν μεγάλης ηλικίας, πανύψηλα και γερά. Έκαναν σκιά και δροσιά το καλοκαίρι, έδιναν οξυγόνο, βοηθούσαν στο κλίμα, δεν λέρωναν με σάπιους καρπούς, δεν έριχναν φύλλα, δεν είχαν χαμηλά κλαδιά που εμπόδιζαν τους περαστικούς, έμοιαζαν με ανθρώπους σε μια σειρά.
Σε τι εμπόδιζαν άραγε;
Αν φυτευτούν νέα δέντρα θα χρειαστούν άλλα τριάντα χρόνια μέχρι να έρθει κάποιος άλλος που θα ενοχληθεί από την παρουσία τους και θα τα εξαφανίσει.
Πώς θα μιλήσουμε στα παιδιά μας για το δάσος; Πως θα τους δημιουργήσουμε συνείδηση στην πράξη, όταν τους βάζουμε να βλέπουν τέτοιες εικόνες ντροπής; Τα παιδιά του σχολείου τι έμαθαν από αυτό το "μάθημα" που είδαν να συμβαίνει δίπλα από το σχολείο;
Είναι δυστυχώς ελληνικό φαινόμενο αυτοί οι άνθρωποι να μένουν πάντα ατιμώρητοι. Δεν ξέρω αν οι υπεύθυνοι του Δήμου ή του Δασαρχείου γνώριζαν τίποτε για το θέμα. Πάντως ελπίζω αυτή τη φορά να κάνουν κάτι δείχνοντας σε μας τους υπόλοιπους ότι ίσως δεν ξαναγίνει τέτοιο έγκλημα… Απλά αναφέρω ότι «η εκτέλεση κάθε είδους έργων στα πάρκα και άλση ενεργείται μετά από σχετική μελέτη, που εγκρίνεται από την αρμόδια δασική αρχή και με την εποπτεία της» (Ν 3218/2003, άρθρο 1, παρ.5). Αν τώρα ο χώρος είναι ιδιωτικός ισχύει το παρακάτω άρθρο 40, παρ. 2, του Ν. 1337/83, σύμφωνα με το οποίο “για την κοπή δένδρων μέσα σε εγκεκριμένα ρυμοτομικά σχέδια ή τις ΖΟΕ που δεν προστατεύονται από τις διατάξεις για την προστασία των δασών και των δασικών γενικά εκτάσεων, απαιτείται έκδοση άδειας από τη οικεία πολεοδομική αρχή. Στους παραβάτες επιβάλλονται οι κυρώσεις που προβλέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 458 του Ποινικού Κώδικα”.
Κάποιος είχε πει ότι στο άμεσο μέλλον τα παιδιά δεν θα ξέρουν τι θα πει δάσος γιατί ελάχιστα δάση θα έχουν απομείνει. Είναι το πιο απαισιόδοξο σενάριο κι είναι στο χέρι μας να το ανατρέψουμε. Τέτοιες εγκληματικές πράξεις ας γίνουν το κακό παράδειγμα που θα αναφέρουμε στα παιδιά μας. Είναι λυπηρό να νιώθουν κάποιοι όμορφα με αυτό που βλέπουν τώρα πια στο συγκεκριμένο μέρος. Προτείνω να κάνουμε όλοι μαζί μια νέα δεντροφύτευση κάπου αλλού σαν φόρο τιμής στα δεκατέσσερα χαμένα κυπαρίσσια. Να αποτρέψουμε με όποιο τρόπο έχει ο καθένας παρόμοια εγκλήματα. Να ονομάσουν οι υπεύθυνοι του κράτους την πλατεία του Λαζοχωρίου, πλατεία των χαμένων κυπαρισσιών!

Τι νιώθεις;

Κληρικός έκρυβε το πτώμα ενορίτισσας για να εισπράττει τη σύνταξή της

Ένας κληρικός από το Ουισκόνσιν καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών επειδή απέκρυψε το θάνατο μιας ηλικιωμένης ενορίτισσας και κρατούσε το πτώμα της σε μια μπανιέρα, προκειμένου να εισπράττει τη σύνταξή της.
Στη μακάβρια απάτη συμμετείχαν και μία γυναίκα με τα δύο παιδιά της, τα οποία είχαν εντολή να προσεύχονται για τη νεκρή, ώστε να αναστηθεί.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Ουισκόνσιν Ράπιντς Τρίμπιουν ο Άλαν Μπάσεϊ ή Επίσκοπος Τζον Πίτερ του Τάγματος της Εκκλησίας της Θεϊκής Βούλησης και η μητέρα των παιδιών, Τάμι Λιούις, πλήρωναν τους λογαριασμούς τους με τη σύνταξη της Μάγκντελιν Αλβίνα Μίντλσγουορθ, η οποία ήταν 90 ετών όταν πέθανε.
Ωστόσο, κατάφεραν να κρατήσουν κρυφό το θάνατο της ηλικιωμένης μόνο για 65 ημέρες, αφού μια συγγενής της, που κατάλαβε ότι κάτι ύποπτο συνέβαινε, ειδοποίησε την αστυνομία.
Ο κληρικός είχε πει στα παιδιά, ηλικίας 12 και 15 ετών, και τη μητέρα τους πως αν προσεύχονταν και είχαν δυνατή πίστη η Μίντλσγουορθ θα ανασταινόταν. Τα παιδιά τιμωρήθηκαν και τα χτύπησαν με ένα ραβδί όταν το πτώμα άρχισε να αποσυντίθεται.
Το δικαστήριο απαγόρευσε επίσης στον Μπάσεϊ να έχει οποιαδήποτε επαφή με τη Λιούις και τα παιδιά της και να μην ξαναχρησιμοποιήσει τον τίτλο του ιερέα.

ΠΗΓΗ: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ

Φιναλίστ στο Food-4U!

Το σποτάκι που φτιάχτηκε από το 5ο Γενικό Λύκειο Βέροιας με τη σφραγίδα του freerider πέρασε στη φάση των φιναλίστ (δύο καθηγήτριες και δέκα μαθητές θα ταξιδέψουν στην Ιταλία το Σεπτέμβριο), μοναδικό από την Ελλάδα!
Δες http://www.food-4u.it/FINALISTI2009.pdf και το σποτάκι εδώ...

Αντίθεσις (εικόνες, όχι λόγια)

THE HAPPENING (the making of) from Simeon Karagavriilidis on Vimeo.

Music by HEIRS.

Ντροπή πια!

αντιγράφω από την Ελευθεροτυπία:

Ο Μακάρθι του Θερμαϊκού

Πριν από δυο περίπου χρόνια, στο απόγειο της εκστρατείας του «πατριωτικού χώρου» ενάντια στο «εθνικά ύποπτο» βιβλίο ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού, ένας από τους πρωτεργάτες της όλης καμπάνιας (ο σχολικός σύμβουλος Α. Παυλίδης) ανέλαβε να μας εξηγήσει -ως επιφανής καλεσμένος της «Ζούγκλας» του Τριανταφυλλόπουλου- το ουσιαστικό διακύβευμα της υπόθεσης:
«Ενα αξίωμα της κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης είναι ότι το περιεχόμενο πρέπει [sic] να εκφράζει την κυρίαρχη ιδεολογία. Το ερώτημα είναι: αυτό το περιεχόμενο εκφράζει την κυρίαρχη ιδεολογία; Εκφράζει την ιδεολογία μιας ελίτ στα πανεπιστήμια. Λέω, λοιπόν, να ένα πολύ θετικό στοιχείο αυτής της συζήτησης που γίνεται. Γιατί θα βγει στην κοινωνία αυτή η συζήτηση, και θα εκφραστεί η κοινωνία, και θα δούμε τους μέσους όρους που εκφράζει και... Νομίζω ότι θα είναι η αρχή του τέλους της ελίτ των πανεπιστημίων» (ALTER 15.3.2007).
Η τύχη του επίμαχου εγχειριδίου είναι βέβαια γνωστή. Φαίνεται όμως ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να υλοποιηθεί και το δεύτερο σκέλος της προφητείας: η παρέμβαση «της κοινωνίας» για τη δρομολόγηση της «αρχής του τέλους της ελίτ των πανεπιστημίων» (ακριβέστερα: των πανεπιστημιακών εκείνων που δεν φροντίζουν να προσαρμοστούν στις επιταγές της «κυρίαρχης ιδεολογίας»). Με φορέα αυτής της εθνοσωτήριας παρέμβασης έναν τηλεπωλητή βιβλίων και βουλευτή του ΛΑΟΣ, που εκδίδει «πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων» απαραίτητα -καθώς φαίνεται- για την επιστημονική εξέλιξη στα ελληνικά ΑΕΙ.
Η ιστορία μας ξεκινά τον Αύγουστο του 2008, με την προκήρυξη μιας θέσης επίκουρου ή αναπληρωτή καθηγητή στο νεοϊδρυθέν Τμήμα Σλαβικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο γνωστικό αντικείμενο «Σλαβική – Παλαιοσλαβική Γλώσσα και Φιλολογία». Για τη θέση ενδιαφέρθηκαν τρεις υποψήφιοι: η Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, ο Μίρκο Τομάσεβιτς κι η Τατιάνα Μπορίσοβα. Υπέβαλαν τα χαρτιά τους και ξεκίνησε η προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία.
Ωσπου, στις 14 Ιανουαρίου, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Κυριάκος Βελόπουλος αποφάσισε να σώσει για μια ακόμη φορά το έθνος. Μιλώντας στη Βουλή για άσχετο ζήτημα (τη συμφωνία σύνδεσης Ε.Ε.–Αλβανίας), κάλεσε τον υφυπουργό Εξωτερικών να βάλει στη θέση του το ...Υπουργείο Παιδείας:
«Κύριε Βαληνάκη, δεν θεωρώ ότι υπάρχουν περισσότερο πατριώτες από εσάς εδώ στο Κοινοβούλιο. Θα ήθελα να μου το αποδείξετε αυτό. Και είναι απλή η απόδειξη. Θα σας προκαλέσω. Εχω μπροστά μου, κύριε Βαληνάκη, βιογραφικά δυο καθηγητών που πάτε να τους κάνετε καθηγητές τώρα στο Πανεπιστήμιο: Αλεξάνδρα Ιωαννίδου και κάποιος κύριος γερμανός, με ένα όνομα λίγο περίεργο, Κρίστιαν Φος. [...] Θέλω αύριο να μου πείτε αν τους κάνετε καθηγητές, αν θα πάτε στο Υπουργείο Παιδείας στον Υπουργό και θα του πείτε να αποτραπεί αυτή η επιλογή. Και τότε να είστε βέβαιος ότι θα πω ότι όχι απλά είστε πατριώτης, αλλά και περισσότερο πατριώτης απ’ όλους εμάς».
Την επομένη, ο Βελόπουλος κατέθεσε και σχετική ερώτηση προς τον υπουργό Παιδείας Αρη Σπηλιωτόπουλο, προειδοποιώντας ότι «αν τυχόν, από άγνοια ή άλλο τι, διορισθούν οι ανωτέρω δύο, θα δημιουργηθεί στο ευαίσθητο αυτό τμήμα ένα σκληρό προγεφύρωμα της σκοπιανής προπαγάνδας στην καρδιά του Ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος» και ζητώντας να πληροφορηθεί «τι μέτρα σκοπεύει να πάρει το Υπουργείο» κατά των υπαλλήλων που «δεν πρόσεξαν» τις αιτήσεις τους!
Ποια είναι όμως τα «στοιχεία» που επικαλείται ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ., υποστηρίζοντας μάλιστα ότι «συντριπτικώς ξεγυμνώνουν αυτό το επικίνδυνο τουλάχιστον ‘δίδυμο’»; Για λόγους χώρου, θα σταθούμε μονάχα στην περίπτωση της κ. Ιωαννίδου. Ο Βελόπουλος της καταλογίζει:

* Οτι «έχει ως κύριο επιστημονικό της αντικείμενο την μελέτη και προβολή της ‘μακεδονικής γλωσσικής μειονότητος’ στην Μακεδονία, και την ‘εξάλειψη των εθνικισμών από τα σχολικά βιβλία’». Από το βιογραφικό της που επισυνάπτει στην ερώτηση, διαπιστώνουμε ότι ως «πρόβλημα» θεωρεί τη συμμετοχή της ακόμη και σε ημερίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ και του ΥΠΕΞ, σε συνέδριο του Υπ. Παιδείας, πολύ περισσότερο δε την εκ μέρους της διεύθυνση ερευνητικού προγράμματος (για τις σλαβικές διαλέκτους της Μακεδονίας) του ημιεπίσημου -και άκρως εθνικόφρονος- ΙΜΧΑ!

* Οτι «είναι μέλος του ΚΕΜΟ (Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων) το οποίο οργάνωσε συνέδριο υπέρ των Τσάμηδων (!) στην Πάντειο σχολή αλλά και συνεδρίων υπέρ μειονοτήτων κάθε είδους». Πρόκειται για τον γνωστό επιστημονικό όμιλο, μέλη του οποίου είναι δεκάδες πανεπιστημιακοί. Η ημερίδα του δε για το ζήτημα των Τσάμηδων, η μόνη του είδους μέχρι σήμερα στη χώρα μας, ήταν μια καθαρά επιστημονική (και κάθε άλλο παρά στρατευμένη υπέρ οποιουδήποτε) εκδήλωση (Βλ. «Ιός» 1.3.08).

* Οτι, τέλος, κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη (2001) του εκπροσώπου του Ευρωπαϊκού Γραφείου για τις Λιγότερο Ομιλούμενες Γλώσσες (EBLUL) στην Ελλάδα, Σωτήρη Μπλέτσα. Αντικείμενο της δίκης -για «διασπορά ψευδών ειδήσεων»- ήταν η απλή αναφορά, σε επίσημο έγγραφο του EBLUL, πέντε γλωσσών που μιλιούνται στην Ελλάδα παράλληλα με τα ελληνικά. Ο Βελόπουλος «ξεχνά», βέβαια, ότι η ελληνική Δικαιοσύνη έχει αθωώσει πανηγυρικά τον κ. Μπλέτσα, με σκεπτικό που συμφωνεί πλήρως με όσα κατέθεσε προς υπεράσπισή του η Αλεξάνδρα Ιωαννίδου. Ο,τι θεωρείται σωστό από τα δικαστήρια, συνιστά για το ΛΑ.Ο.Σ. λόγο αποκλεισμού από τα ελληνικά ΑΕΙ!

Ομως ο Βελόπουλος δεν ήταν μόνος. Στις 23 Ιανουαρίου, η «Απογευματινή» δημοσίευσε -με την υπογραφή όχι κάποιου συντάκτη αλλά της ίδιας της εφημερίδας- το παρακάτω τελεσίγραφο:

«Εχουμε την πληροφορία ότι δύο υποψήφιοι καθηγητές του Τμήματος Σλαβικών Σπουδών, των οποίων η αίτηση κρίνεται τις ημέρες αυτές, διακατέχονται από την αντίληψη της ύπαρξης δήθεν ‘μακεδονικής’ μειονότητας στη Βόρεια Ελλάδα και δήθεν ‘μακεδονικής γλώσσας’, και προβάλλουν την αντίληψή τους αυτή στους σπουδαστές, αλλά και στην κοινωνία, με τις σχέσεις τους με το ‘Ουράνιο Τόξο’ και με την αυτοαποκαλούμενη ‘τουρκική μειονότητα Θράκης’.

Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει χρέος έναντι του έθνους οι καθηγητές του να είναι συνεπείς προς την προσδιοριζόμενη από το Σύνταγμα αποστολή του και να υπηρετούν αυτήν με υψηλό αίσθημα πατριωτισμού, καθώς δεν είναι μόνο φορείς επιστημονικής γνώσης, αλλά και μέντορες συνειδήσεων και καλλιεργητές ψυχών.

Η ευθύνη λανθασμένων επιλογών δεν πρόκειται να συγχωρηθεί από την κοινωνία και την Ιστορία, έναντι των οποίων είναι υπόλογοι όσοι έχουν την αρμοδιότητα της επιλογής του καθηγητικού προσωπικού».
Μέχρι εδώ, τα πράγματα θα μπορούσαν να θεωρηθούν σχεδόν φυσιολογικά: σε δημοκρατική χώρα ζούμε κι ο καθένας μπορεί να λέει τη γνώμη του για το καθετί. Το πρόβλημα αρχίζει με τις αντιδράσεις των επίσημων φορέων, που δείχνουν να στέκονται κλαρίνο στις επιταγές του Βελόπουλου και των συν αυτώ.
Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ όφειλε π.χ. να του θυμίσει το άρθρο 16 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ρητά ότι «η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες». Δεν το έκανε. Στη γραπτή απάντησή του (2.2.09), ο υφυπουργός Σπυρίδων Ταλιαδούρος αποφεύγει αντίθετα να μπει στην ουσία και διαβεβαιώνει καθησυχαστικά το βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ.: «Διαβιβάσαμε την ερώτησή σας στο εν λόγω Πανεπιστήμιο, προκειμένου να ενημερωθούν για τα καταγγελλόμενα από εσάς τα αρμόδια για την εκλογή και τον έλεγχο νομιμότητας όργανα».
Παρά τα ως επί το πλείστον διθυραμβικά σχόλιά της για τη δουλειά της κ. Ιωαννίδου (βιβλία, συνέδρια, δημοσιεύσεις, μεταφράσεις, διδασκαλία) και τη διαπίστωση ότι αυτή «πληροί τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα για να εκλεγεί στο γνωστικό αντικείμενο της υπό πλήρωση θέσης», η εισηγητική έκθεση καταλήγει να ...απορρίψει την εκλογή της, με μοναδικό επιχείρημα την υποτιθέμενη «ισχνή παρουσία της στο συγγραφικό τομέα» ενός μέρους του γνωστικού αντικειμένου (παλαιοσλαβικά). Περίεργο επιχείρημα, αν λάβουμε υπόψη ότι η υποψήφια έχει συντάξει το μοναδικό εγχειρίδιο παλαιοσλαβικής εν Ελλάδι (κάτι που η επιτροπή αναγνωρίζει ρητά, με την απλή παρατήρηση ότι «πρέπει να γίνει καλύτερη και προσεκτικότερη επιμέλεια του κειμένου» και κάποιες καθαρά ιδεολογικές ενστάσεις). Παρόμοια προβλήματα δεν υπήρξαν άλλωστε με την κυρία Μπορίσοβα, η εκλογή της οποίας «προτείνεται ανεπιφύλακτα», παρόλο που το συνολικό έργο της είναι απείρως φτωχότερο καθώς έχει ασχοληθεί σχεδόν αποκλειστικά με τις παλαιοσλαβικές μεταφράσεις του Ακάθιστου Υμνου!
Αν και ουδέποτε πέρασε την πόρτα τους, ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. είναι απ’ ό,τι φαίνεται σε θέση να επιβάλει τα γούστα του στα ελληνικά ΑΕΙ.
(Ελευθεροτυπία, 20/6/2009)

Να φύγω;

Είμαι εδώ για να φύγω…
Προσπαθώ να σκαρφαλώσω στα ερείπια μιας παλιάς εποχής. Υπόσχομαι ότι δε θ’ αφήσω το μέλλον να πάει για ύπνο…
Είναι αλήθεια ότι δεν έχω μάθει πολλά σ’ αυτή την αλλόκοτη τεθλασμένη ζωή, μόνο να στρίβω τη σωστή στιγμή, σ’ έναν όμορφο δρόμο που μυρίζει αναμνήσεις. Ονειρόδρομος με μικρά κόκκινα τούβλα, που τα πατάω κι ανοίγουν πόρτες. Νέα μονοπάτια στο κάθε άγουρο πάτημα. Κι έτσι συνεχίζω να προχωράω. Δεν θ’ αφήσω το αύριο να γεράσει…
Αρπάζω ιδέες άλλων και τις αναπαράγω. Μεταλλαγή. Κάτι σαν σπαραγμός του τιποτένιου βασιλιά. Μπροστά στους γελωτοποιούς του νιώθει μόνος. Χαμόγελο, χωρίς καμιά κίνηση του μυαλού. Ανάσα, χωρίς χθες. Είναι νωρίς για ν’ αργήσω στο ραντεβού. Με περιμένει εκείνη. Είναι εκεί, ανεβασμένη σε φεγγάρι ολοστρόγγυλο. Ψυχή γυμνή. Και με θέλει τώρα…

Ναι, είμαι εδώ για να φύγω. Έχω την επιλογή του Χρόνου. Τώρα, ύστερα, σε δέκα δευτερόλεπτα. Απόφαση άμεση και ραγισμένη. Μαθεύτηκαν τα νέα από κείνον, τον αγέλαστο. Τον κρυφοπερπατητή που νόμιζα πως δεν βλέπει. Όμως δεν ήταν τυφλός. Γευόταν τις αγριότητες του δρόμου με το μπαστούνι του. Και χάραζε διαδρομές. Υπόγεια, εσωτερικά. Όμως εγώ εκεί. Να τον κοιτάζω κατάματα στα λευκά του μάτια, τα άδεια. Αν δεν έχεις κάτι να πεις μη μιλάς, μού ‘λεγε…
Δεν βρήκα το χρόνο να φύγω. Ούτε μπόρεσα να εμφανιστώ στο ραντεβού μαζί της. Ήταν γυμνή ψυχή, ναι, ανεβασμένη στο σταυρό. Δεν είχε κανένα καρφί. Ούτε ενοχές. Ήταν ίση με μένα, στις ιδέες παρ’ ότι μύριζε χθες. Έψαχνε όνειρα μέσα στις σκέψεις μου αλλά μάταια…
Είμαι εδώ για να φύγω. Σκέψου το σα να γίνεται. Είμαι μέσα στο εκεί. Όταν όλοι φεύγουν είμαι εκεί. Και ο βασιλιάς συνεχίζει να κλαίει μέσα του. Μπροστά στους γελωτοποιούς το δάκρυ λιώνει με ορμή. Αμμουδιά από σκόνη. Και γύρω γύρω κυπαρίσσια. Ο δρόμος είναι πάντα εκεί. Περιμένει. Δεν είναι δυνατό να χαθεί. Δε φτιάχτηκε για να χαθεί σαν τον άνθρωπο. Πως όμως θα χαθεί ο βασιλιάς; Και μαζί το επιτελείο των αγράμματων, που το γέλιο τους φτιάχνεται σε τρομερά υπόγεια χωρίς φως; Μονάχα φορτώνοντάς τον ενοχές και χτυπήματα. Σκληρά.
Είμαι στο χθες κάθε μέρα. Αγώνας για το τίποτε. Να φτιάξω το «τι», να λέω «πω» και να κραυγάζω «τε». Κανείς δεν έτυχε καλύτερης απόλαυσης. Ακόμη και κείνη, γυμνή στη γλύκα του παγωμένου, να βρίσκεται εκεί ψηλά, σαν παν-αγία.
Είμαι σίγουρος. Αποκλειστικά κι αντικειμενικά σίγουρος ότι δεν έφυγα ακόμη. Κι ούτε το χρώμα του δρόμου έχει φύγει. Ας πατήσω το 321ο τούβλο. Πόρτα άνοιξε.
Ο βασιλιάς ξύνει το αυτί το αυτί του και καθαρίζει τα γυαλιά στο πουκάμισό του. Θυμάται ότι πιο παλιά καιγόταν να γίνει πλούσιος. Όχι αναγκαστικά ευτυχισμένος. Όχι όμορφος. Η εσωτερική δύναμη είναι κάτι τρωτό, αλλά κι ανακυκλώσιμο. Όπως όταν παίζω κιθάρα χωρίς χορδές κι οι νότες χορεύουν σε αναμασημένα σαχλοτράγουδα. Αυτός ο βασιλιάς σίγουρα τη γυμνή ονειρεύτηκε. Ήταν εκεί όμορφη και περπατούσε σ’ ένα δάσος. Πήγαινε καρύδια στον κακό λύκο. Εκείνος είχε τη φωλιά του μέσα σε τράπεζα, σε θυρίδα. Το δάσος το αποτελούσαν οι μετοχές ενός άμορφου αύριο, αποτελούμενου από χρηματαποστολές. Φρουρούμενες. Πήγαν το χρήμα στο βασιλιά. Τον απόγονο του νεκρού Αιγύπτιου, του μοναδικού που είχε αρκετά λεφτά για να γίνει μούμια…
Είμαι εδώ για να φύγω. Να πάω κι εγώ εκεί στην αρχαία Αίγυπτο. Εκεί όπου η γυμνή ψυχή κρύβεται πίσω από γελωτοποιούς και όμορφες ανάσες. Εκεί όπου η θέα του θάνατου φέρνει ρίγος και φόβο. Στην χωρίς σκοπό περιήγηση...
Γράφω για ώρες, χρόνια, μέρες. Για σένα, για κείνον, γι’ αυτές. Στρίβω σε σελίδες, υπονόμους, εναέρια καλώδια. Ισορροπώ σε κεραίες που μεταδίδουν ιδέες και συζητήσεις στο πουθενά. Το αύριο θα είναι εκεί. Ανισόρροπο σαν τις λέξεις μου. Είτε πατήσω το Κοράνιο είτε κάψω τη Σημαία. Καμιά ανοχή, κανένας άνθρωπος, καμιά δικαιολογία...
Είμαι εδώ και σκέφτομαι να μη φύγω…

ΑΝΤΙ-ΘΕΣΙΣ

Για μια και μοναδική νύχτα θα στήσουμε τις ψυχές μας σε μανταλάκια και θα τις εκθέσουμε στο ανέκαθεν αδιάφορο κοινό της Βέροιας! Φωτογραφική Ομάδα Βέροιας "Αντίθεσις", 32 ερασιτέχνες φωτογράφοι, 92 φωτογραφίες, κόκκινο κρασί, μαύρη μπύρα, χαοτική post rock μουσική. Και όποιος αντέξει...

* O freerider έκανε το αφισάκι, η φωτό είναι του Αλέξανδρου.
** Ο freerider συμμετέχει με τις παρακάτω τέσσερις φωτό από το live των 2L8 στον Μύλο πριν λίγες μέρες. Έμπνευση για πάντα ο Κώστας Βοζίκης με τους στίχους και τη μουσική του. Thank you my friend...
*** Ο freerider θα διαλέγει μουσική μαζί με τον Νέστορα...

ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ;

Οι Οικολόγοι Πράσινοι στοχεύουν σε ένα δημιουργικό, ευχάριστο, αλληλέγγυο και ανθρώπινο σχολείο, ανοιχτό στην κοινωνία και στο μέλλον. Ένα σχολείο που:
* προκύπτει από την αλληλεπίδραση μαθητών, εκπαιδευτικών και γονιών.
* το εκπαιδευτικό του έργο απευθύνεται στις ανάγκες όλων των μαθητών του ανεξάρτητα από κοινωνική ή εθνική προέλευση, απαλλαγμένο από αδιέξοδα φοβικά σύνδρομα.
* διδάσκει τις αρχές της συλλογικότητας, του αλληλοσεβασμού, της αλληλεγγύης και της αποδοχής του διαφορετικού.
* συμβάλλει στην άμβλυνση του κοινωνικού, οικονομικού, πολιτιστικού και φυλετικού αποκλεισμού
* διαμορφώνει ενεργούς πολίτες, περιβαλλοντικά και κοινωνικά υπεύθυνους πολίτες.

Στο πλαίσιο αυτό οι Οικολόγοι Πράσινοι στηρίζουν την εμπνευσμένη και πρωτοπόρα εκπαιδευτικό Στέλλα Πρωτονοταρίου, η οποία δικάζεται την Τρίτη 16 Ιουνίου 2009 στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, πρώην διευθύντρια του 132ου Δημ. Σχολείου της Γκράβας, για δράσεις του σχολείου που είχε συναποφασίσει με τον σύλλογο διδασκόντων και που σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη είχαν ως αποτέλεσμα «την πραγμάτωση σε σημαντικό βαθμό μιας ατμόσφαιρας αλληλοσεβασμού και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της σχολικής κοινότητας, το οποίο αποτελεί ζητούμενο στο πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών μονάδων και της επιδίωξης του παιδαγωγικού ιδεώδους».

Συγκεκριμένα η εκπαιδευτικός κατηγορείται επειδή διέθεσε το χώρο του σχολείου για "εξωσχολικές" δραστηριότητες όπως τα μαθήματα Ελληνικών στους μετανάστες γονείς των μαθητών, τα οποία έκανε δασκάλα του σχολείου που επίσης δικάζεται!

Η Στέλλα Πρωτονοταρίου προσπάθησε και έκαμε πράξη μαζί με άλλους εκπαιδευτικούς την ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας τολμώντας να ξεφύγει από τα αποστειρωμένα στεγανά στερεότυπα της γραφειοκρατικής παιδαγωγικής σε ένα σχολείο που το 75% των μαθητών είναι αλλόγλωσσοι από διαφορετικές εθνότητες, με υψηλή μαθητική διαρροή και συχνά φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας . Μέσω της προσπάθεια αυτής η μαθητική διαρροή σχεδόν μηδενίστηκε, τα κρούσματα βίας εξαφανίστηκαν, οι μαθητές βελτίωσαν τις επιδόσεις τους καθώς Έλληνες και μετανάστες γονείς ξεπέρασαν τις αναστολές και τις φοβίες τους και συμμετείχαν ενεργά στη ζωή του σχολείου.

Η προσπάθειά της θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση και όχι το αντίθετο. Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ καλούν όλους όσους πιστεύουν ότι η ΠΑΙΔΕΙΑ είναι υπόθεση ΟΛΩΝ μας να παρευρεθούν την Τρίτη 16 Ιουνίου 2009 στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών (2ο κτίριο, πρώην Σχολής Ευελπίδων), στις 9:00 το πρωί.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι προτρέπουν τους εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς, την τοπική κοινωνία να αναλάβουν παρόμοιες πρωτοβουλίες, να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν προγράμματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και να αναπτύξουν παράλληλες δράσεις στις οποίες να συμμετέχουν όλοι οι παράγοντες της σχολικής κοινότητας με στόχο την ισότιμη ένταξη όλων των μαθητών του σχολείου, ανεξάρτητα από την κοινωνική ή εθνική τους προέλευση, στην εκπαιδευτική διαδικασία και στην αλλαγή του σχολείου καθώς και στην ισότιμη ένταξη των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. Είναι ο μόνος δρόμος που οδηγεί σε αποτελέσματα προς όφελος των ελλήνων πολιτών και των μεταναστών και αντιμετωπίζει προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί λόγω της απουσίας μεταναστευτικής πολιτικής που να δίνει λύσεις.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

"Οι δημοσκοπήσεις και το γκιουβέτσι"

Αντιγράφω από την σημερινή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ άρθρο του ΙΟΥ:

Οι δημοσκοπήσεις και το γκιουβέτσι

Παραμονή ευρωεκλογών, και παρά το γεγονός ότι μέχρι την τελευταία στιγμή μάς βομβαρδίζει το πυκνότερο κύμα δημοσκοπήσεων στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, κανείς δεν τολμά να δηλώσει σίγουρος για τα αυριανά αποτελέσματα.
Ισως ο τελικός στόχος αυτής της γκαλοπολαγνείας να είναι ακριβώς αυτός: η διασπορά των αναμενόμενων κομματικών ποσοστών και η διευκόλυνση των (μεγάλων) κομμάτων να δώσουν τις ερμηνείες που τα εξυπηρετούν στις εκλογικές τους επιδόσεις.
Μόνο που καμιά φορά τα δημοσκοπικά παιχνίδια ξεφεύγουν και τότε αναλαμβάνουν να «συνετίσουν» το εκλογικό σώμα οι μηχανισμοί του βαθέος κράτους, κάνοντας χρήση πρόθυμων διαύλων ενημέρωσης και προπαγάνδας.
Η προσωπική επίθεση που δέχτηκε πριν από δέκα μέρες ο Μιχάλης Τρεμόπουλος συνέβη μόλις οι δημοσκοπικές επιδόσεις των «Οικολόγων Πράσινων» άρχισαν να εκτινάσσονται στα όρια των διψήφιων ποσοστών. Ανασύρθηκε τότε από τη γνωστή σκανδαλοθηρική εφημερίδα, που αυτοπροβάλλεται ως θεματοφύλακας της πατριωτικής και χριστιανικής μας ταυτότητας, την Espresso, ένα βίντεο από μια δημόσια εκδήλωση, όπου ο κ. Τρεμόπουλος επαναλαμβάνει για τα ζητήματα των μειονοτήτων και τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών όσα υποστηρίζει εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες. Τα ίδια, δηλαδή, που επιτάσσουν οι διεθνείς συνθήκες τις οποίες έχει υπογράψει η χώρα μας και ορίζουν οι σχετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Η εφημερίδα ομολόγησε άθελά της ότι το δημοσίευμά της δεν ήταν αποτέλεσμα ρεπορτάζ, αλλά της δόθηκε υπό σκοτεινές συνθήκες: «Το βίντεο περιήλθε με κάπως κινηματογραφικό τρόπο στην κατοχή μας». Και ω του θαύματος, το ίδιο βίντεο έπαιζε το ίδιο βράδυ σε όλα τα κανάλια!
Φυσικά πίσω από τις προσωπικές επιθέσεις στον κ. Τρεμόπουλο κρύβεται η αγωνία τους μήπως εκφραστεί και η άλλη Θεσσαλονίκη, πέρα από εκείνη του κ. Ανθιμου και του κ. Ψωμιάδη, ενώ δεν του έχουν συγχωρήσει και τον ρόλο του στα ζητήματα του Πόρτο Καρράς, του Βατοπεδίου και των «κουμπάρων».

Το φαινόμενο αυτό δεν είναι πρωτοφανές. Το ξαναζήσαμε πριν από μήνες με τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τη δημοσκοπική του άνθηση. Οταν τα κανάλια αντιλήφθηκαν ότι το νέο αυτό ρεύμα της Αριστεράς δεν περιοριζόταν (όπως επεδίωκαν με την υπερπροβολή του την περίοδο της ανυποληψίας του ΠΑΣΟΚ) σε μια απλή ανανέωση του λάιφ στάιλ, αλλά έδινε μάχες σε όλα τα μέτωπα και άνοιγε την προοπτική μετά από πολλά χρόνια να δημιουργηθεί ένα μαζικό ριζοσπαστικό κίνημα, έσπευσαν με νύχια και με δόντια να το συρρικνώσουν.

Κατά διαβολική σύμπτωση, τόσο την επίθεση κατά των Οικολόγων Πράσινων όσο και τη συκοφάντηση του ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν τα στελέχη του ΛΑΟΣ, τα οποία βρίσκουν φιλόξενο στασίδι σε όλα τα κανάλια ως εκφραστές της «εθνικής γραμμής». Και βέβαια κανείς από τους τηλεαστέρες που τους φιλοξενούν δεν διανοείται να δείξει τα δικά τους «βίντεο», με τις ρατσιστικές, αντισημιτικές και φιλοχιτλερικές εκρήξεις.

Αντί για άλλο σχόλιο σ' αυτή την κινητοποίηση σκοτεινών μηχανισμών, που αναλαμβάνουν εργολαβικά να συκοφαντήσουν τα πολιτικά ρεύματα που τολμούν να αμφισβητήσουν τον καθωσπρεπισμό του «τρικομματισμού», αναδημοσιεύουμε ένα μικρό διήγημα -για την ακρίβεια χρονογράφημα- του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη που δημοσιεύτηκε το 1906 με τον τίτλο «Ο Διδάχος» (ο δάσκαλος). Πρόκειται για την πιο εύστοχη κριτική των επαγγελματιών του εθνικισμού και της θρησκοληψίας, γραμμένη από κάποιον που δεν μπορεί να κατηγορηθεί ως «ανθέλλην» ή «εχθρός της εκκλησίας». Ασφαλώς δεν είναι τυχαίο που αυτό το μικρό χρονογράφημα αποφεύγεται από τους ανθολόγους του Παπαδιαμάντη, ενώ δεν αναφέρεται καν σε μελέτη για την «Πολιτική σκέψη του Παπαδιαμάντη» (του Σαράντου Καργάκου, εκδ. Αρμός, Αθήνα 2003).

Ανάμεσα εις τα τόσα νεοπλάσματα των ποικιλώνυμων συλλόγων, κοντά εις τας διαφόρους Αναστάσεις, Αναμορφώσεις, Αναγεννήσεις, Αναζυμώσεις και Αναπλάσεις, τας επαγγελλομένας την διόρθωσιν -επειδή μεταξύ όλων των επαγγελμάτων, εις όλον το Γένος, περνά εξόχως το επάγγελμα της θρησκείας, καθώς και το του πατριωτισμού- εδοκίμασε και ο περί ου ο λόγος, ο Θεόδωρος Χρυσοβουλλίδης, να συστήση και αυτός ένα σύλλογον. Είναι αληθές, ότι εχρημάτισε προς καιρόν μέλος εις όλους τους άνω ρηθέντας συλλόγους και εις πολλούς άλλους ακόμη, πλην δεν ευδοκίμησεν. Η «μπογιά του δεν περνούσε», καθώς είπεν είς αδιάκριτος φίλος του.
Τότε εδοκίμασε να συστήση, ως είπομεν, σύλλογον ιδικόν του. Τον εβάπτισεν η «Αναβίωσις». Αλλά δεν επρόκοψεν. Μόλις δέκα ή δώδεκα συγκατένευσαν, μετά πολλάς προσπαθείας του Χρυσοβουλλίδου, να εγγραφώσι μέλη. Ολίγιστοι προκατέβαλον μονόδραχμά τινα. Αλλοι υπεγράφησαν διά να πληρώσουν, αλλά δεν επλήρωσαν. Τέλος εφαγώθη ένα γκιουβέτσι, εψάλησαν άσματα τινα θρησκευτικά και πατριωτικά και ο σύλλογος διελύθη.
Μετ' ολίγον καιρόν, πάλιν νέαν απόπειραν έκαμεν ο Θεόδωρος διά να συμπήξη ένα σύλλογον, η «Ανακαίνισις». Πέντε ή εξ ενεγράφησαν. Κανείς δεν έδωκε λεπτόν. Ούτε γκιουβέτσι, ούτε άσματα. Ο δεύτερος σύλλογος απεδείχθη νεκροτόκιον.
Τρίτος σύλλογος, η «Αναψύχωσις», εσχεδιάσθη από τον Χρυσοβουλλίδην μετά καιρόν ύστερον, όταν ήρχισαν τα πράγματα να γίνωνται απειλητικώτερα εν Μακεδονία. Αυτήν την φοράν, συνεκεντρώθησαν δεκάδες τινές δραχμών. Μετά πρώτον και δεύτερον γκιουβέτσι, τα πράγματα ήρχισαν πάλιν να κρυώνουν. Ο σύλλογος εναυάγησε και απεδείχθη θνησιγενής, όπως οι προ αυτού.
Εντοσούτω, ο Θεόδωρος δεν απεγοητεύετο, κι εξηκολούθει να περιφέρεται εις εκκλησίας και εις ομηγύρεις, να βγάζη λόγους και να κηρύττη. Ο «αδιάκριτος φίλος» τού είπε μία των ημερών:
- Μα τι τσαμπουνάτε, σεις μερικοί; Το βήμα της εκκλησίας δεν είναι, όπως το βήμα το δικανικόν, το βήμα το πολιτικόν, όπου υπάρχουν ρήτορες και αντιρρήτορες, όπου διακόπτουν ελευθέρως τον αγορεύοντα, όπου δευτερολογούν, και τριτολογούν και συζητούν. Το εκκλησιαστικόν βήμα -ο άμβων- είναι αυστηρόν, αποκλειστικόν, αυθεντικόν. Είς μόνος ομιλεί. Υποτίθεται, ότι λέγει, όχι διδόμενα, αλλά συμπεράσματα, παραδεδεγμένα, αναμφισβήτητα, δόγματα. Δεν επιτρέπονται εκεί αι αυτοσχέδιοι ανοησίαι. Διά τούτο ο είς εκείνος πρέπει να είναι χρισμένος από την εκκλησίαν. Οφείλει να είναι το στόμα της εκκλησίας, επειδή συζήτησις δεν επιτρέπεται, ούτε δευτερολογία, ούτε διακοπή. Ανάγκη άρα να είναι κληρικός.
Διατί δεν γίνεσθε παπάδες, επί τέλους, αν είσθε άξιοι; «Εν τω ναώ δουλεύσετε, εν τω ναώ τραφήσεσθε». Οχι να κάμετε «πορισμόν την ευσέβειαν», άνθρωποι λαϊκοί, κοσμικοί, με στριμμένους μύστακας, με ορθά κολλάρα. Τι καινοτομίαι, τι ξενισμοί, τι λεσχηνείαι (σ.σ.: φλυαρίες) είναι αυτά; Προτεστάνται είμεθα ημείς εδώ;
Υστερα από την ελευθεροστομίαν αυτήν, εξηφανίσθη επί μήνας ο Θεόδωρος και δεν τον έβλεπε πλέον ο «αδιάκριτος φίλος». Ηκουσεν αορίστους φήμας, ότι ο «διδάχος», μεθ' όλην την ηλικίαν και το πενιχρόν εξωτερικόν του, εις το κρυπτόν εζήτει να εύρη «νύφη κοκκώνα» και ότι κατέβαλλε πολλάς προσπαθείας προς τούτο. Ελεγαν ότι δύο ή περισσοτέρας φοράς είχε γελασθή έως τώρα, και ότι είχεν υπάγει μάλιστα εις μίαν πόλιν της Πελοποννήσου προς εύρεσιν του ποθουμένου. Προσέθετον μάλιστα ότι μία παρέα, αγαπώσα μέχρι βαναύσου φορτικότητος να παίζη φάρσες, είχε εκμεταλλευθή την μικροπιστίαν του, και είχε γελάσει εις βάρος του ατυχούς ανθρώπου πολύ απρεπώς.
Τέλος μίαν εσπέραν περί την δύσιν του ηλίου, ο "αδιάκριτος φίλος" είδε μακρόθεν τον Χρυσοβουλλίδην εις εν πεζοδρόμιον της οδού Ερμού, ολίγον παραπάνω από την Καπνικαρέαν, να τρέχη κατερχόμενος προς τα κάτω. Ο "αδιάκριτος φίλος" εις το αντικρινόν πεζοδρόμιον ανήρχετο.
Ο Χρυσοβουλλίδης είδε τον φίλον του, αλλ' έστρεψε βιαστικά το πρόσωπον προς τον τοίχον, κι επροσποιείτο, ότι δεν τον είδε.
Εβγαλε με την αριστεράν από την τσέπην του το μανδήλιον, κι εκάλυπτε τον μύστακα, ως να εσκουπίζετο.
Τούτο έκαμε τον φίλον να κοιτάξη καλύτερα και τότε είδε καθαρά, ότι ο Θεόδωρος είχε βάψει τον λευκόν μύστακα με κόκκινον χρώμα.
- Ε! Θόδωρε! έκραξε γελών ο φίλος. Να ιδούμε αν θα περάση τώρα η μπογιά σου.
Και είτα επέφερε:
- Τώρα είναι καιρός να συστήσης πάλιν κανένα σύλλογον ...και να τον ονομάσης «Ανάβαψις». *

Σημείωση: ακολουθήσαμε την έκδοση του Γ. Βαλέτα.
Ο Ν.Δ.Τριανταφυλλόπουλος θεωρεί ότι είναι λανθασμένη η τελευταία λέξη (Ανάβαψις) και ορθή ονομασία του τελευταίου συλλόγου είναι «Ανήβησις».

ios@enet.gr / www.iospress.gr ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ

Για Ευρωπαίους Πολίτες...

Αν δεν συμμετείχα...

Είναι προφανές ότι όποιος απέχει από αυτά που γίνονται γύρω του αδιαφορεί για το δικό του μέλλον αφού παραδέχεται ότι δεν πρέπει να αλλάξει τίποτε. Κι όταν αποφεύγεις να μιλήσεις για κάτι που σ' ενοχλεί, ακόμη κι αν μπορεί να σε ακούσουν ελάχιστοι, ουσιαστικά αποφεύγεις να κρίνεις, να συζητήσεις, να προτείνεις, να αντισταθείς...
Είναι επίσης προφανές ότι το σύστημα είναι σαν βράχος αλλά ταυτόχρονα και σα σφουγγάρι αφού μπορεί να επέμβει στη νοημοσύνη του καθένα και να τον οδηγήσει για...μπάνιο.
Αν αύριο αποφασίσουν οι εξουσιάζοντες να γκρεμίσουν την πόλη σου για να περάσει ένας νέος τεράστιος δρόμος με 24 λωρίδες κυκλοφορίας θα μιλήσεις; Θα αντισταθείς; Ή θα πας για μπάνιο;
Προσωπικά πιστεύω ότι η συμμετοχή μπορεί να οδηγήσει σε δύναμη μπορεί και σε τίποτε (ορατό). Πάντως δείχνει ότι κάτι μέσα στον άνθρωπο αναζητά την καλύτερη μέρα, το καλύτερο περιβάλλον για να περπατήσει, την καλύτερη γυναίκα για να αγαπήσει... Πάντα ο άνθρωπος, θέλοντας και μη, έχει μια εσωτερική φωνή (πολλοί της έχουν δώσει ονομασίες και ταμπέλες) που κάπου, κάποτε του μιλά, του προτρέπει να ξυπνήσει, του δίνει συμβουλές ή τον επικρίνει για ότι άσχημο έκανε.
Προσωπικά πιστεύω ότι ο πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος δεν μπορεί να αδιαφορεί για τον Άλλο. Δεν μπορεί να αδιαφορεί για έννοιες όπως ισότητα, ισονομία, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, συντροφικότητα, συμπόνοια, κατανόηση, διάλογος. Ακόμη και αν βλέπει να χάνουν την ουσία ή αξία τους οφείλει να μην τις ξεχνά και να κάνει κάθε δυνατή πράξη για να μη χαθούν. Γιατί αν χαθούν όλα αυτά θα είναι πια αργά για τον ίδιο...
Προσωπικά πιστεύω ότι ακόμη κι αν μείνω μόνος δεν θα είναι αργά για να κρίνω τον...εαυτό μου.

Πάντα υπάρχει χρόνος...

Απίστευτο κι όμως βαθιά αληθινό...

View this movie at cultureunplugged.com

I lived on the moon (for a while...)

"Αγγελικά Ελεύθεροι" στο Φεστιβάλ Νάουσας!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ DIGITAL VIEW
6ου ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΝΑΟΥΣΑΣ
ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ 3


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ | FRIDAY 8/5/2009 – 15:40

ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ AVATAR
Εμμανουέλα Γεωργίτση-Ιωάννα Ζαβιτσάνου [Ελλάδα]
ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΟΜΟΝΟΙΑ ΕΝΑΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΓΕΜΑΤΟΣ ΕΡΩΤΑ
Μάκης Σεραφειμίδης [Ελλάδα]
Ο ΝΑΥΑΓΟΣ
Φάνης Κατέχος [Ελλάδα]
“ΑΓΓΕΛΙΚΗ”
Βασιλεία Ψύχη [Ελλάδα]
BASTARDOS
Ευάγγελος Φακινός [Ελλάδα]
THE PERFECT JOB
Γιώργος Νούρης [Ελλάδα]
ΤΟ ΤΑΜΑ
Αθηνά Κυμιωνάκη [Ελλάδα]


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ | FRIDAY 8/5/2009 – 17:20

“ΕΛΠΙΔΑ”
Κινην/κή Ομάδα Δημ. Αθηναίων [Ελλάδα]
THE VIDEO GAME
Νικηφόρος Οκκαλίδης [Ελλάδα]
PSYLENCE
Πάρης Πατσουρίδης [Ελλάδα]
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΜΙΓΚΟ
Αλέξαβδρος Λαζαρίδης [Ελλάδα]
ALWAYS DARK
Κυριάκος Αναστασίου [Ελλάδα]
ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΔΥΟ
Στέλιος Κουκουβιτάκης [Ελλάδα]


ΣΑΒΒΑΤO | SATURDAY 9/5/2009 – 15:40

PEEK A BOO
Χρήστος Σιταρίδης [Ελλάδα]
THE LAST DANCE
Ράδου Μαριλένα [Ελλάδα]
ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ
Συμεών Καραγαβριηλίδης [Ελλάδα]
NICE PRICE
Σοφία Λιαροπούλου [Ελλάδα]
ΤΟ ΠΡΟΞΕΝΙΟ
Πέννυ Μπούσκα [Ελλάδα]
“ELSA”
Χρήστος Μαρκαντώνης [Ελλάδα]
MAL DU DEPART
Μανώλης Φραγγίδης [Ελλάδα]


ΣΑΒΒΑΤΟ | SATURDAY 9/5/2009 – 17:20

ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΕΝΟ ΣΑΤΕΝ
Αθηνά Ζώτου [Ελλάδα]
ΚΑΘΕ ΠΟΥ ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ
Κατερίνα Γραμματικοπούλου [Ελλάδα]
OPUS 3
Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη [Ελλάδα]
ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΤΟΥΝ
Χαλιάσας Κωνσταντίνος [Ελλάδα]
36
Γιάννης Βολιώτης [Ελλάδα]
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΟΠΛΑ
Νάνσυ Σπετσιώτη [Ελλάδα]
ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΜΟΝΟΣ
Γρηγόρης Βαρδαρινός [Ελλάδα]
ΣΕ ΒΛΕΠΩ,ΜΕ ΑΚΟΥΣ;
Θοδωρής Αδάμος-Κώστας Ασικέλης [Ελλάδα]


ΚΥΡΙΑΚΗ | SUNDAY 10/5/2009 – 15:40

REGULAR NIGHT
Στέργιος Πάσχος [Ελλάδα]
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
Αρτέμης Σαμοθράκης [Ελλάδα]
ΟΙ 4 ΧΑΝΤΡΕΣ
Φώτης Συμεωνίδης [Ελλάδα]
DEADLINE
Άρης Κοτρώνης [Ελλάδα]
ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ
Πάνος Σπινθηρόπουλος [Ελλάδα]
ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ
Δημήτρης Αγγελίδης [Ελλάδα]
INTERSPERSED IN WALLS
Ούρσουλα Κασσαβέτη [Ελλάδα]


ΚΥΡΙΑΚΗ | SUNDAY 10/9/2009 – 17:20

ΙΣΟΓΕΙΟ
Χάρης Σταθόπουλος [Ελλάδα]
MIRAYA
Γιώργος Μακρής [Ελλάδα]
ΜΑΖΙ
Σπουδαστές β' έτος Αγ. Βαρβάρα [Ελλάδα]
ΗΡΟΣΤΡΑΤΟΣ
Γιάννης Χαριτίδης [Ελλάδα]
DESERTUM
Κωνσταντίνος Στραγαλινός [Ελλαδα]
ΧΟΥΡΙΑ
Κατηφένια Ζαφειριάδου [Ελλάδα]
FRANZ GOES TO HY_BRAZIL
Γιάννης Δάχης [Ελλάδα]
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΥΠΗΚΟΩΝ
Μιχάλης Μοάτσος [Ελλάδα]
FRAMES IN THE CITY
Χριστίνα Πέτσιου-Φαίη Ρετινιώτη [Ελλάδα]
BROCULA
Μισέλ Σερέτης-Λουκάς Μπουσούνης [Ελλάδα]

Πρώτη προβολή λοιπόν για
το project "ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ",
το Σάββατο 9-5-2009, 15:40...

Αστυνομική βία: Καλέστε την ελληνική κυβέρνηση να δράσει!!!

Στις 30 Μαρτίου δημοσιεύτηκε η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας με τίτλο «Ελλάδα: Καταγγελίες για καταπατήσεις κατά την αστυνόμευση διαδηλώσεων», στην οποία επισημαίνονται μοτίβα παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν, σύμφωνα με καταγγελίες, από αστυνομικούς εναντίον πολιτών κατά την αστυνόμευση διαδηλώσεων. Η οργάνωση έχει θέσει υπόψη του Υπουργού Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλου έναν αριθμό υποθέσεων από το Δεκέμβριο του 2008 και τον Ιανουάριο του 2009, στις οποίες, όπως υποστηρίζεται, αστυνομικοί αυθαίρετα συνέλαβαν, κακομετα­χει­ρί­στηκαν και έθεσαν υπό κράτηση άτομα που διαδήλωναν ειρηνικά, ενώ εμπόδισαν συλληφθέντες, ανάμεσά τους και ανήλικους, να επικοινωνήσουν αμέσως με τους δικηγόρους τους. «Για πολλοστή φορά, αστυνομικοί στην Ελλάδα κατηγορούνται για χρήση υπερβολικής βίας εναντίον διαδηλωτών ή για στέρηση των δικαιωμάτων κρατουμένων. Η απόκριση της αστυνομίας στην πρόσφατη αναταραχή αποτελεί την κορύφωση ενός εδραιωμένου μοτίβου σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από μέλη των σωμάτων ασφαλείας», επισήμανε η Νίκολα Ντάκγουερθ, Διευθύντρια του Προγράμματος Έρευνας και Δράσης της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.
Καθώς τα γεγονότα κατά τις βίαιες διαδηλώσεις που συγκλόνισαν την Ελλάδα τους τελευταίους μήνες έχουν βρει πλέον τον δρόμο προς τη δικαιοσύνη, η Διεθνής Αμνηστία απευθύνει έκκληση στις ελληνικές αρχές να αδράξουν την ευκαιρία και να αντιμετωπίσουν τα χρόνια προβλήματα αστυνόμευσης.
Μπείτε στο http://www.amnesty.org.gr/actnow/appeals/police_violence.htm, δυναμώστε τη φωνή μας, υπογράψτε την έκκληση και καλέστε την ελληνική κυβέρνηση να δημιουργήσει μια ανεξάρτητη ερευνητική επιτροπή, η οποία θα εξετάσει πλήρως τις συνθήκες θανάτου του Αλέξη Γρηγορόπουλου και την απάντηση της Αστυνομίας στις διαδηλώσεις και ταραχές που ξεκίνησαν στις 6 Δεκεμβρίου.